فردا عازم کربلایم نایب زیارت همه شمایم. قسمت همه شما عزیزان بشه اینشاالله.

رهبر انقلاب: (10/5/99) دقت نماییم به این گزارش: به گزارش روزنامه لس آنجلس تایمز در تاریخ 28 مهر 1388 که از رایزنی یک مقام آمریکایی با منتشر کرد توجه کنید. ، عضو ارشد موسسه واشنگتن در سیاست خاور نزدیک و مشاور امنیت ملی دیک چنی (معاون جرج بوش) به این روزنامه می گوید: ! چرا در بین بعضی روشنفکران ایرانی در طول این حدود 117 سال گذشته (از انقلاب مشروطه تاکنون)شعارهایی که خمیر مایع آن، فریب و اغواگری، تحریف واقعیت ها و دروغ غربی ها، را می خواهندبا شعار عزت، کرامت و شرافت ملت شریف ایران عوض نمایند.

در پی گروگان گرفته شدن دو زن از استان کرمان توسط اشرار و انتقال آنان به شهرستان خاش و دستور مرجع قضایی به ماموران اداره کل اطلاعات استان، بلافاصله عملیات با همراهی و پشتیبانی پلیس شهرستان خاش به منظور رهایی گروگان ها انجام می شود. به محض شروع عملیات، اشرار به صورت مسلحانه با ماموران درگیر شدند که در این درگیری سروان ، جانشین پلیس اطلاعات خاش و از افسران شجاع، متعهد و متخصص پلیس بر اثر اصابت گلوله اشرار به شهادت می رسد. شهادت مامور فراجا در عملیات نجات دو گروگان زن از دست اشرار در خاش نکته قابل تأمل اینجاست که رسانه های جریان غربگرا به هیچ عنوان به این حادثه اشاره نکرده و تیغ سانسور بر آن کشیدند. این در حالی است که این طیف خود را حامی حقوق زنان نیز می نامد! سال گذشته و در جریان اغتشاشات، جریان غربگرا همصدا با دشمن، به نفرت پراکنی علیه حافظان امنیت پرداخته و آنان را تضییع کنندگان حقوق زنان جا زدند. این نفرت پراکنی و فضاسازی مسموم موجب شد که عده ای از اوباش و اشرار به خود جرأت داده و گلوی مأمور پلیس را پاره کردند و مأمور دیگر را آتش زده و طلبه بسیجی را نیز وسط خیابان شکنجه کردند. حادثه اخیر گروگانگیری، سند دیگری بود مبنی بر رسوایی حامیان دروغین شعار . همان طیفی که وقتی فعال سیاسی هم قبیله آنان، همسر دوم خود را با سلاح گرم به قتل رساند، در مقابل این عمل شنیع سکوت کرده و حتی پا را فراتر گذاشته و را به عنوان قهرمان معرفی کردند! حادثه اخیر گروگانگیری یکبار دیگر ثابت کرد که حاکمیت در ایران و همچنین حافظان امنیت، حامیان اصلی شعار هستند و در بزنگاه ها، نه تنها به طور تمام و کمال از حقوق زنان دفاع کرده بلکه جان خود را نیز در طبق اخلاص می گذارند.

سفر اخیر رئیس جمهور محترم کشورمان به سوریه، بازتاب گسترده ای در رسانه های منطقه و جهان داشت. این سفر از ابعاد مختلف و متنوعی برخوردار بود. اما بی شک مهم ترین بخش این سفر، پیامی بود که به منطقه و جهان صادر شد و آن چیزی نبود جز .به همین دلیل بود که معاون سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکاهمزمان با این سفر در نشست خبری گفت:همزمان با اظهارنظر این مقام آمریکایی، کارشناس صهیونیست در واکنش به سفر رئیس جمهور کشورمان به سوریه نوشت: آیا نباید یک مقایسه داشته باشیم با جریان های تاریخی صدر اسلام که کفار از چه راه هایی برای ضربه زدن به اسلام نوپای استفاده می کردند و چطور تمام احزاب و گروه ها را برای این کار دور جود جمع می کردند. موفقیت و پیروزی در این راه هزینه دارد. آنچه مایه دلگرمی است،خدا با ماست.

اگر لیبرالیسم را دست پروده چندین قرن(دوره رنسانس) فیلسوفان و روشنفکران و نظریه پردازن غربی بدانیم که شکی در آن نیست. دنیا شاهد تولد انسانهای شیطان صفتی از زایش لیبرالیم است که چهره شیطان راسفید می کنند.در آشکار و پنهان چنان در اغواگری انسانها در سطح کره خاکی استفاده می کنندکه شیطان نتوانسته بود اینچنین در وسعت وسیع انسانها را اغفال استفاده نماید. قسمت اول: نماد بهره کشی جنسی از کودکان، او جاسوس موساد بود، چگونه سیاستمداران آمریکایی را به گروگان گرفته است؟ روز ۱۴ فوریه، طبق آن چه که در غرب روز ولنتاین(یا روز عشاق) خوانده می شود، رییس جمهور اسبق ایالات متحده، توئیتی کوتاه و مختصر نوشت که در ترکیب با تصویر به اشتراک گذاشته شده، بسیار رمانتیک از کار درآمد. بیل کلینتون در حالی که عکسی از خود و هیلاری کلینتون(وزیر خارجه دولت باراک اوباما و نامزد دمکرات ها در سال ۲۰۱۶) به اشتراک گذاشت، نوشت: ولنتاین من! بخش عمده ای از کاربرانی که به این ژست رمانتیک و بیل کلینتون نسبت به همسرش، زیر همین توئیت، واکنش نشان دادند، فضاحت اخلاقی بزرگ دوره ریاست جمهوری او، یعنی ماجرای ارتباطش با یکی از کارمندان کاخ سفید به نامرا به یادش آوردند. اما در این میان، شماری از کاربران هم به مساله ارتباط و دوستی عمیق او بااشاره کردند که از هر لحاظ ماجرای بسیار مهم تری از پرونده مونیکا لوینسکی بود. جفری اپستین، یهودی میلیاردر عیاش و فاسدی بود که جت های شخصی و جزایر اختصاصی اش در طول سالیان میزبان دوستان ذی نفوذ او در حوزه سیاست (از روسای جمهور، نخست وزیران، شاهان و شاهزادگان) بود. جفری اپستین در فرهنگ عمومی آمریکا، نماد پیوند سرمایه بابی حد و حصر و بی محدودیت بود. این یهودی م

اول: آیا امکان رفراندوم در ایران به طور کلی وجود دارد؟ پاسخ حتماً بله است؛ اساساً قاعده ی رفراندوم در خود قانون اساسی به صورت معیّنی تعبیه شده و اگر چنین اقتضائی ایجاد شود می توان به آن رجوع کرد. ضمن آنکه در سابقه جمهوری اسلامی همه پرسی های بنیادی مانند رفراندوم درباره خود جمهوری اسلامی در 12 فروردین 58 و همه پرسی درباره قانون اساسی انجام شده است. پس جمهوری اسلامی از اصلِ همه پرسی نه تنها واهمه ای نداشته بلکه تنها انقلاب بزرگ تاریخ است که پس از پیروزی، حتی برای تعیین نوع حکومت، رفراندوم برگزار کرد. دوم:امّا درباره رفراندوم بی قاعده و کاریکاتوری که بعضاً لق لقه ی زبان برخی سیاستمداران است چه؟ 1- اینان علیرغم همه ی فریادهایشان تاکنون حتی یک بار نتوانسته اند به روند قانونی موجود در قانون اساسی اتّکا کنند؛ علت هم مشخص است: آنها اقلیتند اما ادای اکثریت را درمی آورند و از آنجا که صدایشان در بعضی رسانه ها بلندتر از صدای مردم معمولی است، تن صدایشان را با حقانیت خواست شان اشتباه می گیرند. اینها صدایشان بلند است اما اقبالشان در افکار عمومی کوتاه؛ لذا چون می دانند در اقلیتند، صدایشان را بلند و کلفت می کنند و نهایتاً هم این ادعا که چون به حرف من گوش نداده اند، پس دموکرات نیستند را سر دست می گیرند! 2- وقتی کار از قاعده خارج شد و هر کسی که خواست بتواند بگوید: یا درباره آنچه من می گویم رفراندوم بگذارید و یا دیکتاتورید، این پرسش ها پیش می آید: اولاً:چه کسی به شما برخلاف قانون این حق را داده که برای همه تعیین تکلیف کنید؟ ثانیاً:در این فرآیند بی قاعده، فرض کنید عده ای امروز گفتند همه پرسی، و از قضا بعد از 6 ماه تدارک چنین اقدام دشوار و مهم و هزینه بری، رفر

من از این گفتار گستاخانه مهدی نصیری تعجب نمی کنم. این شیوهمرسوم تندروها برای پاک کردن سابقه خود و باز کردن جا در دل دیگران است. پیش از این یکی از هم مشربان او که قدم در این مسیر گذارد، تا پابوسی بهائیت نیز پیش رفت. حال او تا کجا پیش رود الله اعلم. اخیراً کلیپی کوتاه از سخنان تند و تیز مهدی نصیری در یک مناظره را دیدم که با هیجان خاصی به همه چیز و همه کس حمله می کرد. حیفم آمد چند کلمه ای در مورد این سخنان هیجانی نگویم، هرچند آنچه می گویم به هیچ وجه به معنای نفی برخی کمی ها و کاستی ها و نواقص و مشکلات نیست که امیدواریم با یاری خداوند و با همت بیشتر و بهتر تمامی مسئولان و مردم مرتفع شوند. مهدی نصیری در مقابل این گزاره که امروز مردم ایران عزیزند سؤال می کند آیا مردم ایران عزیزند؟ و بعد پاسخ می دهد شما که ذلیل کردید ملت ایران را. در ادامه هم شواهدی را برای اثبات این ادعای خود مطرح می کند: اعتبار پاسپورت، فقر و فلاکت، مهاجرت از ایران، و سرانجام نیز پایین آوردن تابلوی شیخ نمر را اوج ذلت می خواند. در مورد اعتبار پاسپورت، باید گفت آنچه مورد نظر ایشان است، بسیار سریع امکان پذیر است. به عبارت دیگر کافی است یک به آمریکا و متحدانش بگوییم و بشویم همان کشور تا بُن دندان وابسته دوران پهلوی و سپس آنچه آنها فرمان می دهند را عمل کنیم، یعنی دست از تقویت بنیه دفاعی خود برداریم و خودمان را برابر آنها خلع سلاح کنیم، دست از دانش و فناوری هسته ای برداریم و تا ابد در این زمینه دست گدایی خود را پیش آنها دراز کنیم، به سیاست های منطقه ای و بین المللی آنها تن دهیم و تبدیل به دنباله آنها شویم و خلاصه هرچه می گویند را اجرا کنیم تا نه تنها فی الفور آن اعتباری که مورد

موسسه مطالعات اقتصاد بین الملل وین که به دانشگاه وین در اتریش وابسته است نشستی با عنوان برگزار کرد. این نشست با همکاری این اندیشکده اروپایی با موسسه صلح بین الملل اتریش برگزار شد. موسسه صلح بین الملل از مشاوران سازمان ملل متحد و نهادهای وابسته به سازمان ملل متحد به شمار می رود. سخنرانان: هاینز گارتنر استاد گروه علوم سیاسی دانشگاه وین و استاد دانشگاه دانوب است. وی قبلاً ریاست موسسه روابط بین الملل اتریش را برعهده داشت. دکتر گارتنر چندین سال هم استاد دانشگاه جانز هاپکینز آمریکا بود. وی ریاست هیئت مشورتی برای نیروهای مسلح اتریش را نیز برعهده دارد. وی مقالات و آثار متعددی درزمینه امنیت بین الملل، منع اشاعه هسته ای ، سیاست خارجی آمریکا ، خاورمیانه و مسائل ایران منتشر کرده است. وی ریاست هیئت مشورتی موسسه صلح بین الملل وین را نیز برعهده دارد. هانس اسووبودا رئیس موسسه مطالعات اقتصاد بین الملل وین مهدی قدسی، اقتصاددان در موسسه مطالعات اقتصاد بین الملل وین. وی دکترای خود را از دانشگاه روابط بین الملل ورشو دریافت کرده است. علی فتح الله نژاد، استاد علوم سیاسی که زمینه تخصصی او مسائل ایران، خاورمیانه و نظم جهانی پس از دنیای تک قطبی است. وی پیشتر برای اندیشکده آمریکایی بروکینگز گزارش های تحلیلی و تخصصی درباره ایران نوشته است. او هم اکنون عضو فعلی اندیشکده شورای روابط خارجی آلمان است. سارا بازوبندی، کارشناس ارشد موسسه مطالعات خاورمیانه، و موسسه مطالعات بین الملل هامبورگ، کارشناس مدعو در اندیشکده شورای آتلانتیک در واشنگتن و کارشناس مرکز مطالعات سیاسی و بین الملل ایتالیا در ادامه، آنچه در این نشست مطرح شده است به صورت خلاصه ارائه می شود: کارشناسان ای

درد آمریکایی ها چیست که این روزها به پاره کردن قراردادها و پیمان های بین المللی و نقض حقوق بین الملل و نهایتاً بی هویتی و بی حیثیتی روی آورده اند؟ درد آمریکایی ها چیست که دیگر چهره خود را پشت ویترین پنهان نمی کنند و این گونه عریان به صحنه آمده اند؟ درد آمریکایی ها چیست که اکنون به عنوان بزرگترین تهدید صلح و امنیت جهانی رخ نشان می دهند و می خواهند هزینه امنیت خود را از جیب همپیمانان خود در منطقه و جهان بپردازند؟ درد آمریکایی ها چیست که دیگر به فکر همگرایی در جی هشت، جی بیست و دیگر پیمان هایی که متضمن نظم نوین جهانی به قرائت اتاق فکرهای مستقر در واشنگتن بود، نیستند؟ هیئت حاکمه آمریکا این روزها مرد مستی را می ماند که بطری مشروب در دست دارد و در خیابان های جهانی عربده می کشد، فحش می دهد ، حرف بی ربط می زند و مزاحمت برای عابرین جهانی ایجاد می کند. ترامپیسم یک پدیده در جهان سیاست و روابط بین الملل نیست، ترامپیسم یک تصویر عریان از چهره خبیث آمریکا بدون پرده پوشی است. واقعیت این است که فوران چشمه تولید اندیشه سیاسی و فکری در غرب به ویژه آمریکا متوقف شده است. از ایده های لیبرالیسم جز فرآورده های فکری فاشیسم، چیزی بیرون نمی آید. آمریکایی ها به همان دردی مبتلا شده اند که آلمان ها در اوایل قرن بیستم دچار شدند و جهان را به آتش کشیدند. زیر کاسه نقض پیمان های بین المللی و لات بازی سیاسی در عرصه حقوق بین الملل از سوی سردمداران کاخ سفید، نیم کاسه ای وجود دارد که نخبگان جهان را به این سو هدایت کرده است که اگر جلوی آن گرفته نشود فجایع دو جنگ جهانی اول و دوم به شکل دیگری تکرار خواهد شد. آتش بیار تنور رویکرد فاشیستی آمریکا، صهیونیست ها و قارون های عرب هستند